mutlu doğulmaz mutlu olunur

"Bir gün bir tanıdığı büyük filozof Sokrates'e rastladı ve dedi ki; "Arkadaşınla ilgili ne duyduğumu biliyor musun?" "Bir dakika bekle" diye cevap verdi Sokrates. Bana bir şey söylemeden önce senin küçük bir testten geçmeni istiyorum. Buna 'Üçlü filtre testi' deniyor. "Üçlü Filtre?.." "Doğru" diye devam etti Sokrates. "Benimle arkadaşım hakkında konuşmaya başlamadan önce bir süre durup söyleyeceklerini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir."

Birinci filtre: "Gerçek filtresi"

'İYİ BİR ŞEY Mİ?'

"Bana birazdan söyleyeceğin şeyin tam anlamıyla gerçek olduğundan emin misin?" "Hayır" dedi adam "Aslında bunu sadece duydum ve ..." "Tamam. Öyleyse, sen bunun gerçekten doğru olup olmadığını bilmiyorsun. Şimdi ikinci filtreyi deneyelim...

İyilik filtresini" dedi Sokrates...

"Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduğun şey iyi bir şey mi?" "Hayır, tam tersi ..."

"Öyleyse" diye devam etti Sokrates, "Onun hakkında bana kötü bir şey söylemek istiyorsun ve bunun doğru olduğundan emin değilsin. Fakat yine de testi geçebilirsin, çünkü geriye bir filtre daha kaldı."

"İşe yararlılık filtresi"

TAVSİYE EDİLİR

"Bana arkadaşım hakkında söyleyeceğin şey benim işime yarar mı?" "Hayır, gerçekten yaramaz." "Eğer, bana söyleyeceğin şey doğru değilse, iyi değilse ve işe yarar, faydalı değilse bana niye söyleyesin ki?" diye yanıtladı Sokrates. Bu, Sokrates'in iyi bir filozof olmasının ve büyük itibar, saygı görmesinin sebebiydi…

Toplumda herkes bu üçlü filtreyi kullansa hayat daha çekilir ve güzel olmaz mı?

Dostoyevski'nin hayatini degistiren olay

- CESARETİN BİTTİĞİ YERDE ESARET BAŞLAR.....

Bahar gelince önceleri ne kadar da kolayca bırakırdık kendimizi iklime. İçimizin her daim üşüme korkusu bizi iklimsiz bıraktı. Yüreğimizin kıpırtılarına bizi sağırlaştırdı. Baharı artık göçmen kuşların döndüğü, çiçeklerin açtığı, yani hayat bilgisi kitabındaki mevsimler anlatımında olduğu gibi yaşar ve algılar olduk. Ağırdır, bir merhabayla gelen aşkı, arkadaşlığı, dostluğu ve heyecanı, hesapsızca bir duygu sağanağıyla yaşamanın bedeli. Ağırlık yapan, katlanılması zor olan “merhaba” ya gösterilen özen ve samimiyetin, “hoşça kal” dan sakınılmasıdır.

Birisine merhaba demek için özen gösteriyorsun, seçiyorsun, seviyorsun, hoşlanıyorsun ve merhaba diyorsun. Ve onun hayatına girmenin bir yoludur bu, kolayca onun hayatına giriyorsun. “Merhaba” demek bu kadar kolayken, neden “hoşça kal” demek bu kadar zor. Merhaba demek, tüm ilişkilerde bu kadar kolay ve insancaysa, neden hoşça kal demek , bir daha hiç açmamacasına kapıyı kapatmak, bu kadar zor. Oysa her “merhaba” içinde bir “hoşça kal” barındırır. Eğer her merhabanın içinde bir hoşça kal bulunduğunu bilmiyorsan, hiç kimseye merhaba dememelisin.